Tradução Luiz Astorga
Quodl. IV, q.9, a.3: Sobre se o mestre, ao resolver questões teológicas, deve valer-se mais da razão ou da autoridade.
Sobre este terceiro artigo, assim se procede: parece que o mestre, resolvendo questões teológicas, deve valer-se mais das autoridades que de argumentos.
Porque, no âmbito de qualquer ciência, suas questões resolvem-se mais perfeitamente mediante os primeiros princípios desta ciência. Ora, mas os princípios das ciências teológicas são os artigos de fé, que se nos fazem conhecidos mediante as autoridades. Portanto, as questões teológicas devem máximamente resolver-se mediante as autoridades.
Porém, em sentido contrário, consta em Tt:1,9: “para que seja capaz de exortar com a sã doutrina, e convencer os contradizentes”. Mas estes convencem-se melhor por argumentos que pela autoridade. Portanto, devem-se antes resolver estas questões com argumentos do que com a autoridade.
Respondo. Deve-se dizer que todo e qualquer ato há de executar-se segundo convém a seu fim. Mas uma disputa pode ordenar-se a dois fins: primeiro, há aquela disputa que se ordena a eliminar a dúvida sobre se algo é ou não de tal modo. E neste tipo de disputa teológica deve-se máximamente fazer uso das autoridades aceitas por aqueles com quem disputamos. Se disputamos com os judeus, deve-se apresentar a autoridade do Antigo Testamento; se com os maniqueus, que renegam o Antigo Testamento, é necessário valer-se apenas da autoridade do Novo Testamento; se com os cismáticos, que aceitam o Antigo e o Novo Testamentos, mas não a doutrina de nossos santos (como o fazem os gregos), deve-se disputar com eles a partir da autoridade dos Testamentos e dos doutores que eles aceitam. Porém, se não aceitam nenhuma autoridade, é necessário apelar aos argumentos naturais para convencê-los.
Segundo, há nas escolas aquela disputa magistral cujo intento não é eliminar o erro, mas instruir os ouvintes de modo a conduzi-los ao entendimento da verdade à qual a disputa se refere. Neste tipo, devemos apoiar-nos em argumentos que investigam a raiz da verdade e dão a conhecer de que maneira é verdadeiro aquilo que se diz. Se, ao contrário, o mestre assentasse esta disputa apenas com a autoridade, o ouvinte se certificaria de que tal coisa é de tal modo, mas não adquiriria nenhuma ciência nem entendimento, e partiria com uma lacuna.
E com isto evidencia-se a resposta à objeção.
***
ORIGINAL LATINO:
Quaestiones de quolibet IV, Q. 9, Art. 3, Articulus 3
1 Utrum magister determinando quaestiones theologicas magis debeat uti ratione, vel auctoritate 2 Circa tertium sic proceditur: videtur quod magister determinans quaestiones theologicas magis debeat uti auctoritatibus quam rationibus. arg Quia in qualibet scientia quaestiones optime determinantur per prima principia illius scientiae. Sed prima principia scientiae theologicae sunt articuli fidei, qui nobis per auctoritates innotescunt. Ergo maxime quaestiones theologicae sunt determinandae per auctoritates. sc Sed contra, est quod dicitur ad Tit., I, 9: 'ut sit potens exhortari in doctrina sana, et contradicentes revincere'. Sed contradicentes melius revincuntur rationibus quam auctoritatibus. Ergo magis oportet determinare quaestiones per rationes quam per auctoritates. co Respondeo. Dicendum, quod quilibet actus exequendus est secundum quod convenit ad suum finem. Disputatio autem ad duplicem finem potest ordinari. Quaedam enim disputatio ordinatur ad removendum dubitationem an ita sit; et in tali disputatione theologica maxime utendum est auctoritatibus, quas recipiunt illi cum quibus disputatur; puta, si cum Iudaeis disputatur, oportet inducere auctoritates veteris testamenti: si cum Manichaeis, qui vetus testamentum respuunt, oportet uti solum auctoritatibus novi testamenti: si autem cum schismaticis, qui recipiunt vetus et novum testamentum, non autem doctrinam sanctorum nostrorum, sicut sunt Graeci, oportet cum eis disputare ex auctoritatibus novi vel veteris testamenti, et illorum doctorum quod ipsi recipiunt. Si autem nullam auctoritatem recipiunt, oportet ad eos convincendos, ad rationes naturales confugere. Quaedam vero disputatio est magistralis in scholis non ad removendum errorem, sed ad instruendum auditores ut inducantur ad intellectum veritatis quam intendit: et tunc oportet rationibus inniti investigantibus veritatis radicem, et facientibus scire quomodo sit verum quod dicitur: alioquin si nudis auctoritatibus magister quaestionem determinet, certificabitur quidem auditor quod ita est, sed nihil scientiae vel intellectus acquiret et vacuus abscedet.
Nenhum comentário:
Postar um comentário
DIVULGUE nosso blog: sacerdotibus.blogspot.com/
www.facebook.com/avidasacerdotal